Alles over Werkendam...
Afbeelding bij nieuwsitem 'Werkendammer (31) ramt met 90 km/u lantaarnpaal en mankeert niets' Johan:
04feb

Werkendammer (31) ramt met 90 km/u lantaarnpaal en mankeert niets

WERKENDAM - Johan (31) reed met 90 kilometer per uur tegen een lantaarnpaal maar voelde niets: "Ik geloof dat engelen mij gedragen hebben." Als Johan (*) op de terugweg uit Den Helder na een spreekbeurt bij een jeugdevent even wegvalt en zijn ogen weer opendoet, ziet hij zichzelf in volle vaart op een lantaarnpaal afrijden. Eerst is er een kort ogenblik sprake van angst, maar dan ervaart hij een onwerkelijk gevoel van vrede en rust. Zo vertelt hij. De onvermijdelijke klap volgt, maar hoewel Johan alles hoort en ziet, voelt hij er helemaal niets van: “Ik stond psalm 91 te lezen bij mijn auto terwijl ik wachtte op de politie.”

Die psalm wordt voor Johan op een indrukwekkende manier werkelijkheid, wanneer hij op de lantaarnpaal af rijdt. Opvallend rustig doet hij zijn verhaal. “Ik had die avond gesproken op een jeugdevent in Den Helder. Dat is best een eindje van mijn huis in Werkendam vandaan. Ik moest ongeveer twee uur rijden en had met mezelf afgesproken dat ik bij een vriend in Den Helder zou blijven slapen als ik moe was. Verder zou ik een hotel opzoeken als ik onderweg moe zou worden. Ik was namelijk niet van plan om met mijn auto in een boom te hangen.”

Gruwelijk mis
Onderweg lijkt er weinig aan de hand te zijn. Totdat Johan vlakbij zijn woonplaats de snelweg afrijdt. “Ik had even een beetje last van mijn ogen. Maar ik dacht: dat valt wel mee, ik had immers de hele reis nergens last van gehad. Bovendien was ik bijna thuis, dus reed ik gewoon door.” Even, heel even valt Johan weg. Op het moment dat hij zijn ogen weer opendoet, ziet hij dat hij in volle vaart op een lantaarnpaal af rijdt. Hij kan zich het moment nog levendig herinneren. “Er flitste heel even door mijn gedachten heen dat ik waarschijnlijk in het ziekenhuis wakker zou worden. Het eerste wat ik me herinner is dat ik die paal op me af zag komen. Ik realiseerde me: dit gaat gruwelijk mis. Een klein moment was ik angstig, maar dat maakte al snel plaats voor rust en vrede.”

Tegelijkertijd ziet Johan engelen om zich heen. “Ik heb niet letterlijk engelen gezien zoals ze afgebeeld worden op plaatjes. Ik weet ook helemaal niet of ze er echt zo uitzien. Ik zag witachtige slieren rond me heen. Het zag eruit als een witte waas waardoor ik volledig omringd werd. Waar ik ook keek, overal was het. Dat kwam precies tegelijk met het vredige gevoel. Het ene was denk ik niet het gevolg van het andere. Ik hoorde vooral ook heel veel geraas en gekletter. Qua geluid heb ik het ongeluk wel meegekregen. Hoewel ik van alles hoorde, was het van binnen vooral heel vredig.”

"Ik geloof inderdaad dat de engelen mij gedragen hebben. Als je met 90 kilometer per uur tegen een lantaarnpaal rijdt en je voelt niets, is dat natuurlijk ontzettend bijzonder."

Psalm
Na de botsing herinnert hij zich: “Het rook een beetje naar brand. Ik denk dat dit kwam omdat de airbags waren uitgeklapt. Ik kwam direct in een modus terecht waarin ik zo snel mogelijk de auto uit wilde. Ik stapte uit en dacht: even kijken hoe mijn auto eruitziet. Ik dacht dat ik misschien zo weer verder kon rijden. Maar toen ik aan de voorkant van mijn auto stond en de ravage zag, besefte ik pas hoe ernstig het was. ‘Heer, wat is hier gebeurd?’ vroeg ik. Vervolgens kwam de tekst uit psalm 91 in mijn gedachten: ‘Want Hij zal voor u Zijn engelen bevel geven dat zij u bewaren op al uw wegen. Zij zullen u op de handen dragen, zodat u uw voet aan geen steen stoot.’ Ik heb bij de auto psalm 91 gelezen, terwijl ik op de politie stond te wachten.”

Ook de politie is stomverbaasd dat Johan niets mankeert. “Ze vroegen tot drie keer toe of ik wel in orde was. Ik moest ook blazen, maar ik had niets gedronken dus er was verder niets aan de hand.” (Tekst loopt door onder de foto.)

Ontzettend bijzonder
Pas de volgende ochtend dringt het echter pas goed tot Johan door wat er nu allemaal gebeurd is. “Ik besefte hoe psalm 91 werkelijkheid was geworden. Ik heb niet eens een klap of iets dergelijks gevoeld en had ook de volgende dag nergens pijn. Dat was wel heel bijzonder. Ik geloof inderdaad dat de engelen mij gedragen hebben. Als je met 90 kilometer per uur tegen een lantaarnpaal rijdt en je voelt niets, is dat natuurlijk ontzettend bijzonder. Dat gaat veel te hard om niets te voelen. Er reed ook een vrouw voor me. Zij vertelde achteraf dat ik met de auto helemaal omhoog tegen de paal opging en dat de paal daarna omging en ik doorschoof. Ik voelde echter helemaal niets. Sceptici zeggen dan misschien dat ik sliep, maar ik was bij en ik heb het met eigen ogen zien gebeuren.”

Giften
De auto van Johan is total loss na het ongeluk en aangezien het gezin leeft van giften, kan er niet direct een nieuwe auto worden gekocht. “Door giften van andere mensen hadden we binnen maar liefst vijf dagen geld voor een nieuwe auto. Dat is ontzettend bijzonder. God houdt van ons, zorgt voor ons en heeft ons lief. Hij is niet geïnteresseerd in dat stuk staal, maar wel in het bewijzen en laten zien van Zijn liefde, zorg en betrokkenheid. God heeft laten zien dat Hij van ons als gezin houdt, maar dat heeft Hij wel gedaan door de vrijgevigheid van andere gelovigen. Daar zit wat mij betreft een belangrijke les. God wil dit aan heel veel mensen laten zien, maar dan moeten wij als christenen vrijmoedig delen. Ik geloof dat we het evangelie veel tastbaarder mogen maken, ook naar elkaar toe. Simpelweg door elkaar op een praktische manier lief te hebben en te delen en te helpen in de noden die we hebben.”

(*De achternaam van Johan is bij de redactie bekend. Bron: CIP - foto's CIP)



Deel dit bericht met je vrienden!